Πολύ πρόσφατη ανακοίνωση αναφέρει πως αρχαιολογικές ανασκαφές στο Λύκαιο όρος έφεραν στο φως νέα ευρήματα που κάνουν τους αρχαιολόγους να πιστεύουν πως στην αρχαιότητα πίστευαν πως ο Δίας γεννήθηκε στην κορυφή του αρκαδικού βουνο. Είναι αναμφισβήτητο πως εκεί βρισκόταν μεγάλος ναός του θεού και πως προς τιμήν του γίνονταν τα Λύκαια, αγώνες πιο παλαιοί απ’ τους Ολυμπιακού. Σαν αναπαράσταση των αρχαίων εορτών κάθε τέσσερα χρόνια διοργανώνονται και σήμερα εορταστικές εκδηλώσεις με τελετουργίες και θεατρικές παραστάσει. Η «Θεώρηση» έχει προσκληθεί από τον διοργανωτή Σύλλογο των «Λυκαίων» και στα πλαίσια των εκδηλώσεων έχει παρουσιάσει στην κορυφή του ιερού βουνού το 2001 τα «Αργοναυτικά» και το 2005 τον «Τάλλω». Γνωρίζουμε συνεπώς πολύ καλά και πριν απ’ την ανακοίνωση των ανασκαφικών ανακαλύψεων την άποψη της αρκαδικής καταγωγής του Δία και έχουμε πατήσει στα κατάλοιπα του ναού του. Άλλος ο Αρκάδιος Ζευς κι άλλος ο Ιδαίος η Αμάριος Δίας. Ο Δίας ήταν μια πανάρχαιη θεότητα που λατρεύτηκε από πολλούς λαούς και ίχνη του βρίσκονται σε πολλά σημεία του ελλαδικού χώρου. Κάθε τόπος του έδωσε τα δικό του χαρακτηριστικά, δικά του ονόματα και τον έδεσε με δικούς του μύθους. Τους μύθους που αναφέρονται στον μεγάλο θεό δεν μπορούμε να τους χρονολογήσουμε. Η μύθος της Κοσμογονίας πάντως αναφέρει πως γεννήθηκε στην Κρήτη και πως στη σπηλιά του Ψηλορείτη τον έκρυψε η μητέρα του η Ρέα (αναμφισβήτητη κρητική θεότητα) για να τον σώσει απ’ τις ορέξεις του πατέρα του Κρόνου. Οι στενές σχέσεις των Αρκάδων με τους Κρήτες έχουν σε πολλές εργασίες επισημανθεί. Ο Γιώργος Χατζηδάκης τόσο στο έργο του «Χορτάτσης και Εργίνα» που παρουσιάσαμε το καλοκαίρι του 2005 όσο και στη «Φρονίμη, η πριγκίπισσα της Αξού» που ανεβάσαμε τον περασμένο χρόνο, η ξεχωριστή καταγωγή του Δια είναι και στα δυο έργα μέρος της πλοκής. Το συμπέρασμα που βασίζεται πάνω σε σχολαστικές μελέτες του συγγραφέα, ( Όμηρος, Ησίοδος, Ηρόδοτος, Διόδωρος Σικελιώτης, Στράβωνας, Παυσανίας, Πλίνιος) είναι πως οι δύο μορφές του θεού σε παλαιότατα χρόνια ήταν μια και οι μετακίνηση των λαών μετέφερε την λατρεία του σε διάφορους τόπους. Μια εκδοχή μάλιστα αναφέρει πως σε καιρούς δυσθεώρητους ο Δίας ήταν πρόσωπο πραγματικό και βασίλευε στην Κρήτη. Ο Δίας και ο Τάλως, πανάρχαιες κρητικές θεότητες, πρωταγωνιστούν και στο φετινό έργο «Αλoΐδες» και δίνουν απαντήσεις σε πολλά ερωτιματικά. Τα θεατρικά έργα ωστόσο δεν είναι αρχαιολογικές ανακοινώσεις, ούτε διεκδικούν καμιά επιστημονική εγκυρότητα. Μπορούν όμως να διαπραγματευθούν δραματουργικά τους μύθους, να επινοήσουν δράσεις και συγκρούσεις φέρνοντας στην επιφάνεια την παράδοση και την συνείδηση των ανθρώπων κάθε τόπου. Εκτός αυτού η δουλειά της «Θεώρησης» δεν είναι να εικονογραφεί τους μύθους αλλά να τους ερευνά και να τους ανατέμνει. Αυτό κάναμε στους «Ιχνευτές» του Σοφοκλή, στα «Αργοναυτικά» του Απολλώνιου Ρόδιου και στην «Αρπαγή της Ευρώπης» του Νόννου. Μια βαθιά αναζήτηση στις δομές των κοσμογονικών μύθων, μια περιήγηση στον ομιχλώδη κόσμο της προϊστορίας με την βοήθεια της φαντασίας και των αρχαιολογικών δεδομένων, αυτή ήταν η μέθοδος μας στον «Τάλω», στο «Χορτάτσης και Εργίνα και στην Φρονίμη» Και γιαυτό η συμπαράσταση που βρίσκουμε απ’ τον Δήμο Κουλούκωνα, είναι πολύτιμη και παράδειγμα προς μίμηση. Τον ίδιο δρόμο ακολουθούμε και φέτος στη συγγραφή και στην σκηνοθεσία των «Αλοΐδων». Πιστός συμπαραστάτης και αγαπημένος σύντροφος όπως πάντα ο δεκαπεντασύλλαβος των κρητικών αντηχήσεων.
ΟΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΊΕΣ ΕΊΝΑΙ ΑΠ' ΤΗΝ ΠΑΡΆΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ ΜΑΣ "ΤΑΛΩΣ" ΣΤΟ ΛΥΚΑΙΟ ΟΡΟΣ ΣΤΑ ΠΛΑΙΣΙΑ ΤΩΝ ΕΟΡΤΩΝ ΤΩΝ ΛΥΚΑΙΩΝ ΑΓΩΝΩΝ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου