Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Στιγμιότυπο από την συνέντευξη τύπου στο κήπο του Ρεθύμνου. Ο Γιώργος Χατζηδάκης και ο Κώστας Ηλιάκης εν μέσω των μελών της Ομάδας "Θεώρηση"
ΜΙΑ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ 2008 ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΟΣΑ ΔΗΛΩΘΗΚΑΝ ΤΟΤΕ!
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΥΠΟΥ
ΣΤΟΝ ΚΗΠΟ ΤΟΥ ΡΕΘΥΜΝΟΥ
( Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «Κρητική Επιθεώρηση» )
Το κοινό του Ρεθύμνου θα έχει την ευκαιρία να απολαύσει την Πέμπτη στο χώρο της Φορτέτσας στις 9:30 το βράδυ το έργο του Γιώργου Χατζηδάκη «Αλοΐδες» το οποίο θίγει με έναν ιδιαίτερο τρόπο τα τελευταία γεγονότα της παραβατικότητας τα οποία στιγμάτισαν και έθιξαν τη φήμη της Κρήτης. Συγκεκριμένα ο κ. Χατζηδάκης κατά τη διάρκεια της χθεσινής συνέντευξης τύπου ανέφερε: "Όταν μου ζήτησε ο καθηγητής Μιχάλης Τρούλης ένα έργο που να θίγει τα τελευταία θλιβερά γεγονότα που αμαύρωσαν τη φήμη της Κρήτης και του Μυλοποτάμου και να αναφέρεται στην πάταξη του κακού, επέλεξα τον μύθο των Αλοΐδων. Οι Αλοΐδες ήταν ακόλουθες του μυθικού γίγαντα του Τάλλου, (ο οποίος ήταν ένα δώρο του Δία στην Ευρώπη όταν την έφερε στη Κρήτη και της τον πρόσφερε για να προστατεύει αυτήν και την Κρήτη από κάθε εχθρική επιβουλή), ήταν θεότητες λοιπόν, Νύμφες του καλού που μάχονταν το κακό και επειδή ο Τάλλως ήταν μια παμπάλαια ηλιακή θεότητα, μπορούμε να πούμε ότι οι Αλοΐδες ήταν οι ηλιαχτίδες.Το έργο παίρνει το θέμα του από τη μυθολογία του Ψηλορείτη. Ωστόσο τοποθετείται χρονικά στην Αναγέννηση, στην Ενετοκρατία… Σ’ αυτά τα χρόνια , σύμφωνα με το έργο έχει ενσκήψει στο Μυλοπόταμο ένας κακούργος, ο Σκάρπος, που με τη συμμορία του κλέβουν από τα χωριά όμορφα κορίτσια και τα πουλάνε στα σκλαβοπάζαρα της Ανατολής. Τότε από τα βάθη των αιώνων αφυπνίζονται οι Αλοΐδες και σε μια σκληρή σύγκρουση του καλού με το κακό, εξοντώνουν τον Σκάρπο, απελευθερώνουν την Αγγέλα, σώζουν τον αγαπημένο της Ηλία και απαλλάσσουν τους κατοίκους από το κακό που τους δυνάστευε"
Οι «Αλοΐδες» αποτελούν το πέμπτο σε μια σειρά έργων που ανεβάζει η "Θεώρηση" και που ανήκουν στο κύκλο των μύθων της προϊστορικής Κρήτης και αποτελεί το τέλος του πρώτου κύκλου. Η παράσταση πραγματοποιείται υπό την αιγίδα του Λαογραφικού Συλλόγου «Αρκάδι», και του Συλλόγου Παλιάς Πόλης. Οι συντελεστές της θεατρικής παράστασης είναι οι εξής: Σκηνοθεσία: Γιώργος Xατζηδάκης, Σωτηρία Kολόζου, Σκηνικό: Φάνης Kατέχος, Kοστούμια: Mαίη Σεβαστοπούλου, Eπιμέλεια Kίνησης-σκηνές μονομαχιών: Eλεάννα Aποστολάκη, Bοηθός σκηνοθέτης: Nίκος Δροσάκης, Eπιμέλεια παραγωγής: Mαρία Δαβίλλα.
Πρωταγωνιστούν: Zωή Aλεξανδράκη, Mανώλης Aναστασίου, Eλεάννα Aποστολάκη, Xριστίνα Γεωργικοπούλου, Σωτήρης Δούβρης, Aθηνά Kουτσιανούλη, Bαρβάρα Λάρμου, Aντιγόνη Pήγα, Mανώλης Σοφουλάκης, Aντώνης Xαντζής. Kρητική λύρα παίζει ο Tάσος Σταυρακάκης.
Η παράσταση αφιερώνεται στη μνήμη της Σοφίας Ηλιάκη. Όπως τονίζει ο κ. Χατζηδάκης: "H παράσταση δίνεται στη μνήμη της Σοφίας Ηλιάκη εκτιμώντας κυρίως ότι εμείς που ασχοληθήκαμε με την παράδοση και «σημαδευτήκαμε» από την αφοσίωση τέτοιων ανθρώπων και θέλουμε να τιμήσουμε μια γυναίκα η οποία πρόσφερε πολλά στη διατήρηση πολύτιμων στοιχείων,παραδοσιακών του κρητικού πολιτισμού". Αναφερόμενος στην πολιτιστική παραγωγή και δραστηριότητα, ο κ. Χατζηδάκης τόνισε ότι το νησί δικαιούται και υποχρεούται να προβάλλει τον πνευματικό του πολιτισμό, σημειώνοντας πως "..η λύρα δεν αποτελεί τη μοναδική πολιτιστική έκφραση της Κρήτης" .Τόνισε επίσης πως ενώ υπάρχουν σπουδαία παραδοσιακά τραγούδια, τα ριζίτικα και δίστιχα, δηλαδή μαντινάδες, έργα ιδιαίτερης ποιητικής αξίας , τα τελευταία ιδίως χρόνια έχει σημειωθεί στο χώρο της κρητικής μουσικής "..μια εισβολή καπηλείας και ευκαιριακής εκμετάλλευσης που έχουν νοθεύσει με βαρβαρισμούς την κρητική ποίηση και μουσική. Η φήμη της ιδιαιτερότητας του κρητικού μουσικού ήθους έπεσε στα χέρια ασύδοτων, ατάλαντων, ασυνείδητων εκμεταλλευτών και αντιμετωπίζουμε έναν υπερκαταναλωτισμό ευτέλειας. Αυτή η εισβολή του κακού, συμπληρώνει ο κ. Χατζηδάκης, χρειάζεται κάποιες « Αλοΐδες» να επέμβουν και να αποτρέπουν τα κανάλια και τους ραδιοφωνικούς σταθμούς ώστε να μην προβάλλουν τα χυδαία προϊόντα της αισθητικής αυτής εκτροπής και νουθετούν τους δημάρχους να μην φιλοξενούν στις διοργανώσεις του Δήμου τους την εξαθλίωση αυτή της ιερής μουσικής μας παράδοσης.
Συγκεκριμένα αναφέρει :"Έχει κορυφωθεί η θεοποίηση της λύρας σε υψηλό βαθμό φανατισμού και υστερίας. Λύρα να’ ναι κι ό,τι να’ ναι. Η λύρα βέβαια ως όργανο είναι μια θεϊκή ευλογία… είναι εξαιρετική… Αλλά οι μουσικές που παίζονται και ο τρόπος με τον οποίο γίνονται και οι λεγόμενες κρητικές βραδιές δεν είναι ακριβώς η πολιτιστική έκφραση που ταιριάζει στη λύρα και στην Κρήτη. Έχει πάψει αυτό να αποτελεί μια πολιτιστική έκφραση. Είναι γλέντι, διασκέδαση, ξεφάντωμα, ξεσάλωμα, νταβαντούρι, παραλήρημα αλλά όχι εκδήλωση πολιτισμού. Θα πρέπει να καταβληθεί μια προσπάθεια από τους φορείς και από τους υπεύθυνους του πολιτισμού του Ρεθύμνου και όλων των άλλων περιοχών να ενισχυθεί η πνευματική πλευρά της κρητικής παράδοσης και πολιτισμού στην οποία έχει μεγάλη συμμετοχή και ο χορός και η μουσική και η ποίηση αλλά να μην ευτελίζεται το πράγμα στο επίπεδο που έχει ευτελιστεί"
ΜΕΛΛΟΝΤΙΚΑ ΣΧΕΔΙΑ
Ο κ. Χατζηδάκης ανάφερε κάποια σχέδια που έχει για το μέλλον όπως είναι η δημιουργία ενός έργου για τον Ανδρέα Ροδινό, και ένα για τον Αμαριώτη Νικόλαο Βλαστό ο οποίος υπήρξε από τους πρώτους τυπογράφους της Αναγέννησης αλλά και σ’ ένα μύθο του Αμαρίου που αναφέρεται στον Σαραντάπηχο, δηλαδή τον Διγενή της Κρήτης, (κατ’ άλλους Διο-γενή, γέννημα δηλαδή του Δία). Αναφέρθηκε επίσης στη δυνατότητα δημιουργίας θεάτρου με Ρεθύμνιους καλλιτέχνες που θα εκπαιδεύονται από ηθοποιούς σπουδασμένους σε δραματικές σχολές της Αθήνας και είναι επαγγελματίες. Έκανε αναφορά επίσης και στους ηθοποιούς που απαρτίζουν την ομάδα του τονίζοντας πως είναι επιλεγμένοι με αυστηρά κριτήρια σε ειδικές ακροάσεις, επαγγελματίες, σπουδασμένοι την τέχνη του θεάτρου οι πιο πολλοί δε είναι και απόφοιτοι των θεατρικών σπουδών του Πανεπιστημίου."
Επίσης δεν παρέλειψε να αναφερθεί και σε κάποιους ανθρώπους πέραν από την ομάδα του οι οποίοι τον βοήθησαν σημαντικά όπως ο Βαγγέλης Στεφανάκης, ο Κωνσταντίνος Ηλιάκης, ο Μιχάλης Τρούλης και ο Μανούσος Κλάδος. Ωστόσο το γεγονός ότι δεν συνάντησε το ανάλογο ενδιαφέρον από τους αρμόδιους για να μπορέσει να ανεβάσει το έργο «Αρκάδι» τον δυσαρέστησε αρκετά αφού δεν μπορούσαν να καλύψουν όλα τα έξοδα της παράστασης.
Σ’ αυτό το σημείο όμως παρενέβη ο κ. Κωνσταντίνος Ηλιάκης, εκπροσωπώντας δυο φορείς του Ρεθύμνου,τον Σύλλογο Κατοίκων της Παλιά Πόλης και το Λαογραφικό Μουσικοχορευτικό Σύλλογο ΑΡΚΑΔΙ, ο οποίος ενώ ευχαρίστησε τον κ. Χατζηδάκη για την πολύτιμη προσφορά του στην παράδοση και στην τέχνη, προθυμοποιήθηκε να βοηθήσει μαζί με τα μέλη των διοικήσεων και των συλλόγων την ενίσχυση για τα μελλοντικά του σχέδια και συγκεκριμένα για το «Αρκάδι».
Για τα δεκάχρονα του Φεστιβάλ "Ταλλαία"
Στην μικρή φωτογραφία της ανάρτησης δεξιά ο Δήμαρχος Κουλούκωνα Δημήτρης Κόκκινος επιδίδει τιμητική πλακέτα στο σκηνοθέτη Γιώργο Χατζηδάκη για την συμβολή του ίδιου και της ομάδας "Θεώρηση" στην επιτυχή διαδρομή του θεσμού των "Ταλλαίων".
Κάτω σκηνές από την παράσταση στο Γαράζο με το έργο "Ο Ψηλορείτης τραγουδάει τους μύθους του" μπροστά από το άγαλμα του Τάλου
Κάτω σκηνές από την παράσταση στο Γαράζο με το έργο "Ο Ψηλορείτης τραγουδάει τους μύθους του" μπροστά από το άγαλμα του Τάλου
ΣΤΙΓΜΙΟΤΥΠΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΙΣΗΜΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΣΤΟ ΓΑΡΑΖΟ, ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΟ ΑΓΑΛΜΑ ΤΟΥ ΤΑΛΟΥ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου